Vier koningen, één revolutie en een verdrag dat de wereld hertekende: het verhaal achter het goud.
Versailles begon als een moeras met goede jachtmogelijkheden. Dat het een eeuw lang het politieke centrum van Europa werd, het voorbeeld dat elke ambitieuze vorst van Potsdam tot Sint-Petersburg kopieerde, is het werk van de wil van één koning en vijftig jaar bouwen.
Het verhaal kennen verandert het bezoek. De Spiegelzaal is indrukwekkend als decor; als de kamer waar in 1871 de Duitse eenwording werd uitgeroepen en waar in 1919 de Eerste Wereldoorlog officieel werd beëindigd, wordt hij onvergetelijk.
BestsellerRondleidingvanaf €70
Nu boekenLodewijk XIII bouwde in 1623 een bescheiden bakstenen jachtslot in Versailles. Zijn zoon Lodewijk XIV, als kind getekend door een adellijke opstand in Parijs genaamd de Fronde, besloot de macht weg te halen uit de hoofdstad en haar oproerkraaiers. Vanaf 1661 breidde hij het jachtslot onophoudelijk uit, met de architect Louis Le Vau, de schilder Charles Le Brun en de tuinarchitect André Le Nôtre.
In 1682 maakte Lodewijk Versailles tot de officiële regeringszetel. Tot 10.000 hovelingen, ministers en bedienden woonden er. De adel dwingen om aan het hof te wonen, wedijverend om de eer om de koning zijn hemd aan te reiken, was doelbewuste politiek: edelen die druk waren met etiquette, verzamelden geen legers in hun provincies.
Het leven op Versailles draaide op ceremonie. Het opstaan van de koning, de lever, en het naar bed gaan, de coucher, waren openbare optredens met rangorde in tickets. De Spiegelzaal, voltooid in 1684 met 357 spiegels in een tijd waarin spiegels duurder waren dan schilderijen, moest ambassadeurs overweldigen voordat de onderhandelingen begonnen.
Lodewijk XV en Lodewijk XVI voegden privéhoekjes toe om aan de machine te ontsnappen: de Petit Trianon, het operatheater, verborgen appartementen achter de staatsvertrekken. De isolatie van het hof van het gewone Frankrijk groeide gelijk op met zijn verfijning, iets waar de jaren 1780 de rekening voor presenteerden.
Marie Antoinette kwam op 14-jarige leeftijd uit Oostenrijk om met de latere Lodewijk XVI te trouwen. De etiquette van Versailles verstikte haar, en de Petit Trianon en haar gehucht werden een privéwereld waar de gastenlijsten geen rekening hielden met rang, iets wat de uitgesloten adel haar nooit vergaf.
Op 5 oktober 1789 trok een menigte marktvrouwen uit Parijs naar Versailles om brood te eisen. De volgende dag werd de koninklijke familie naar Parijs begeleid, om nooit meer als heersers terug te keren. De inboedel van het kasteel werd door de Revolutie geveild; de gebouwen overleefden vooral omdat niemand het eens kon worden over wat ermee te doen.
Louis-Philippe redde het kasteel in 1837 door het om te vormen tot een museum gewijd aan alle roemrijke momenten van Frankrijk. De geschiedenis bleef de Spiegelzaal kiezen: het Duitse Keizerrijk werd er in 1871 uitgeroepen na de nederlaag van Frankrijk, en de geallieerden kozen bewust dezelfde kamer om op 28 juni 1919 het Verdrag van Versailles te ondertekenen.
Vandaag is het domein een werelderfgoedstatus van UNESCO en verwelkomt het jaarlijks ongeveer 8 miljoen bezoekers, met restauratie die permanent doorgaat. De Latonafontein, de Koninklijke Poort, tijdens de Revolutie afgebroken en in 2008 herbouwd, en de opnieuw aangeplante tuinen zorgen ervoor dat de bezoeker van vandaag Versailles waarschijnlijk dichter bij de visie van Lodewijk XIV ziet dan enige generatie sinds 1789.
Lodewijk XIII bouwde in 1623 het eerste jachtslot. Lodewijk XIV veranderde het tussen 1661 en 1710 in het kasteel dat we nu kennen, met architecten Louis Le Vau en Jules Hardouin-Mansart, schilder Charles Le Brun en landschapsarchitect André Le Nôtre.
Lodewijk XIV wilde de zetel van de macht weg van Parijs, na de Fronde-opstanden uit zijn jeugd, en een toneel groot genoeg om de adel via het hofleven onder controle te houden. Versailles was zowel een residentie als een politiek instrument.
Het Verdrag van Versailles, dat een einde maakte aan de Eerste Wereldoorlog, werd op 28 juni 1919 in de Spiegelzaal ondertekend. Die kamer werd bewust gekozen: het Duitse Keizerrijk was in 1871 in dezelfde zaal uitgeroepen.
Ja, vanaf haar huwelijk in 1770 tot de Revolutie de koninklijke familie in oktober 1789 dwong naar Parijs te vertrekken. Haar privédomein, de Petit Trianon en het gehucht van de koningin, kun je bezoeken met een Passport of Trianon-ticket.
Tickets zijn in het hoogseizoen snel uitverkocht. Boek vandaag je tijdslot en profiteer bij de meeste opties van gratis annulering.
Vergelijk alle tickets